satu langkah.
Aku mulakan dengan satu soalan.
Sejauh mana langkah hidupmu?
Saat ini, aku menghampiri persinggahan khianat.
Khianat. Dusta.
Cinta seorang suami yang pudar.
Cinta seorang wanita yang murah harganya.
Maruah yang jelik.
Muntah!
Lagak mereka buat aku ragui erti setia.
Buat aku, menjadi manusia dayus.
Punya tangan, tapi hanya mampu disilangkan ke dada.
Punya mata, tapi dipejam pejam supaya buta hatiku.
Pengecut!
Alasan dia,
"kau tak faham, ini kuasa cinta. kau tak rasa apa yang aku rasa"
"bukan aku yang mahukan takdir ini, tapi ini suratan kami"
Aku senyum. Aku diam. Aku bukan wanita yang suka bertelagah. Atau mungkin kerana aku pengecut.
Tapi, hati aku memberontak.
Aku bukanlah wanita penegak haq.
Tapi pantang aku, hati wanita yang tidak bersalah dicarik carik oleh kecurangan.
Pantang kedua, wanita yang tewas oleh nafsu dan ketamakan.
Pantang ketiga, wanita yang tiada setia di hatinya.
p/s : aku harap, ini hanya satu persinggahan dalam hidupku. Untuk aku perhatikan and be wiser. Aku harap aku bukanlah watak dalam persinggahan ini. Aku harap, kau juga akan tinggalkan persinggahan ini.
No comments:
Post a Comment