Dalam berjalan, salah langkah memang lumrah.
berat kaki yang dihayun tapi tetap dihayun.
Mahu undur, malas rasanya..
tuntas, terus berjalan. dengan harapan jalan ini tiba di penghujung yang sama.
Langkah dan terus melangkah.
Asing yang tiada lagi asing.
Sunyi yang tiada lagi makna sunyi.
Suasana baru. Segalanya baru.
Dan tempat aku bukanlah di situ.
I know I was wrong.
kata aku, aku x takut jatuh sebab jatuh tu x sakit.
Tapi, itu bicara mulutku yang sedang menipu.
Hati aku kata, jatuh mana yang tak sakit.
Biarpun tidak membunuh, tapi tetap sakit.
parut! darah! ngerilah!
Buta.
butalah kalau nampak tapi samar.
Sesat.
sesatlah kalau pijak tapi hilang jejak.
Oh,
I just wanna be good. I wanna be ok.
But it was a wrong path either.
Oh can I just press the break?
N lay my car aside.
As if a broken one.
Tunggu dan lihatlah kalau2 ada yang mampu bantu aku.
P/s: Take me to the side!
No comments:
Post a Comment